08.09.2024
Bir yere çağrıldım ve kendimi bir odanın içerisinde buldum. Tek başımaydım ve sadece duvarda büyük bir TV ekranı vardı. Odanın rengi gri renkti.
Bir erkek sesi duyuluyordu. Odanın içinde çok iyi, tane tane, duraksayarak, temiz bir Türkçe ile konuşuyordu. Sesinin tonu çok güzel ve sevgi dolu, iyi niyetli geliyordu.
Bana şöyle dedi: “Sana bazı sırlar ve bilgiler vereceğiz.” Sonra anlatmaya başladı. Ben duydukça şaşkınlıkla ifadeler vererek sevinçle dinliyordum. O arada sanki organlarım yer değiştiriyor gibiydi. Bir ara vücuduma baktım; karın bölgemden boynumdan belime, göğsüme kadar şeffaf su içindeydi ve organlarım rengârenk parlıyordu. Kozmik ışıklar gibiydi.Çok farklı, güzel renklerdi. Şaşkınlıkla izliyordum.
Sonrasında: “Sana bazı görüntüler izleteceğiz,” dedi. TV ekranından görüntüler akıyordu. Ben hayretler içinde tepkiler vererek izliyordum. Arada dedi ki: “Tüm bilgileri, sırları, görüntüleri uyandığında hatırlamayacaksın.”
Görüntüler tıpkı; gökyüzü, evrenler, galaksiler, dağlar, sular, ağaçlar, inanılmaz katmanlar ve boyutlar gibiydi hepsine şaşkınlıkla baktım. Ara ara ekran kapatılıp karartılıyor, ara ara kozmik ışıklar parlıyor ve ses geliyordu.Bunlar kısa sürüyordu. Hızlandırılmış bir şekilde gösteriliyordu.algılamaya kaçırmamaya çalışıyordum herşeyi..ama oldukça hızlı geçiyorlardı..sonra ekran karardı.
Ben kara ekranı izlemeye devam ettim.içimde sürekli sevinç, heyecan, şaşkınlık, mutluluk ve hayret ifadeleri duyuyordum. Sonra o aynı ses şöyle dedi: “Uyandığında tüm sırları, bilgileri ve görüntüleri hatırlamayacaksın..Unutturulacak”
Sabah uyandığımda ise hatırladığım tek şey kesitler..kesitlerde şaşırdığım detayları hatırlamıyorum..verdiğim hayretler içindeki ifadelerin hiçbir görüntüsünü hatırlamıyorum..Tek bildiğim muhteşem şeyler gördüğüm..sanki dünyanın en baştan ilk oluşma evresine tanık olmuş gibiydim..inanılmazdı her şey..geçişler boyunca benimle konuşan sesin anlattığı sırların hiçbirini hatırlamıyorum.
Merhaba 🙂
Benim farklı bir deneyimim oldu ama renkler ve “Tüm bilgileri, sırları, görüntüleri uyandığında hatırlamayacaksın.” kısmını bana da dediler.
Benim gördüğüm renkler gökkuşağı rengi gibiydi ama daha çok plazmik yumuşak renk tonlarıydı. Rüyamda bana bir elçi bile atanmıştı. Bana da dünyamızın önündeki tampon gezegen hakkında bilgiler verilmişti. Kustuğumu hissettiğimi bile hatırlıyorum. Elçiyle birlikte dövüş sanatları eğitimi aldığımı orada çalışma arkadaşlarımız tarafında pusuya düşürüldüğümüzü ve acı çektiğimi hatırlıyorum. Bu mesajı yazarken bile şuan da ışık kodları görüyorum sim gibi parlıyorlar. Sürekli bana birileri ” Uyan artık” yada ” nasıl bilmiyorsun sana söylemediler mi” gibi soru veya serzenişlerine rüyamda şahit oluyor ve onlara cevap veriyordum o anda da sinirli oluyordum uyandığımda da.
Bir diğeri ise senin anında geçen “Tüm bilgileri, sırları, görüntüleri uyandığında hatırlamayacaksın.” kısmına değinmek istiyorum. Hastaneden çıkmış otobüs istasyonu ararken önümdeki şehir mezarlığı ve Türk bayrağı dikkatimi çekmiş eve gitmek arasında ikilemde kalmıştım. Aslında gitmek de istemiştim çünkü kendimi bildim bileli bir bağım varmış gibi hissediyorum. Gerek askerlik gerekse Vatani şeyler kanımı kaynatıyordu öyle söyleyeyim. İstanbul’daki şehitlik de o anda aklıma gelince en azından hayrına ruhlara dua ederim kimler geçmiş bakarım deyip girdim. Sonra bir de ne göreyim sağımda Şehitlik vardı. Gözlerim hem sevinçten hem de üzüntüden dolmuştu kabristanlığa girene kadar toparlanabilmiştim. Bazıları memleketlim bazıları da yerliydi ama birdi. Herkesin ruhuna okudum ama bir şeyler söylemem gerektiğini hissetmiştim. Kendimi tanıtıp başladım anlatmaya. Sonra eve döndüm oraya giden bir belediye otobüsü vardı ve evimin önünde de duruyordu. Beni çağırdıklarını kalben hissediyor olsam da emin olamıyordum hissiyatlarıma binaen o otobüsü de eş zamanlı olarak görüyordum o zamanlar bana alakasız geliyordu ama hissiyatlarım konusunda hep çelişkiler yaşadığım için bana çok iyi bir ders oldu. Neredeyse 1 ay gitmediğim için karşılarına çıkmaya çok utanıyordum ama zor zamanlar geçirmiştim. Ziyaretimde içsel olarak bir ağabeyime çekildim manevi abim diyorum ona. Kabrine yaklaştığımda gül kokusunu algıladım. Şaşırmıştım etrafta çiçekler yoktu biraz uzaklaştım sadece o ağabeyimden koku geliyordu. Daha da çok ağlarken o gül kokusu beni rahatlatmıştı. Onlara veda ettikten iki gün sonra onunlaydım. Rüyamda ” Kızıl Elma buymuş demek ki” dedim şahit oldum hissiyatını yaşamış ve anlamıştım ama idrak edecek parçalarım eksikti bunu da hissetmiştim. Bana çok şey anlattığını hatırlıyorum. Okuduğum üniversitemin bölgesinde onunla beraber seyrediyorduk. Hatırlamak istiyordum ama hatırlayamadığım için biraz sinirli ve çocuksu hissetmiştim. Ona ‘’Neden hatırlamıyorum’’ dediğimde o da bana tebessümlü biraz da gülüşüyle nasıl desem hani olgunluğun vermiş olduğu o tebessüm vardır ya öyle cevap vermişti bana. ’’Rüyada farklı alemde olduğundan dolayı olduğun yerde rüyan siliniyor, hatırlamıyorsun’’ demişti.
Ona ve herkese selamlar. Onları görürseniz dualarınızı esirgemeyin. İmkanınız varsa ziyaret edin.
Sende bu yüzden hatırlamıyorsun ama hatırlayabilirsin. Ben 2016 yılından beri rüya günlüğü tutuyorum rüyalarımın temasının zaman geçtikçe nasıl evrimleştiğini ve temasının senkronizasyonlarıyla günlük yaşamımda farklı seçimler yaptığımı bile anlayabiliyorum. Bir nevi hem kendini hem de kendinin üçüncü şahıs persfektifiyle gözlemliyorsun. Kesik de olsa hatırladığın kısımları yazmanı öneririm. Günlük yaşamda o anılara benzer tv şovları veya film kitap vb. etkenlerle ilgilenirsen bağlantı yolların tekrardan oluşabilir ve kolay hatırlayabilirsin.
Tekrardan görüşmek üzere.
