Sizce bu ne olabilir?

Sanırım mesele hatırlamak. İlgini çeken özellikle de görmezden geldiklerine yönelirsen hatırlamanın ilk adımlarını atabilirsin. Nefret yada öfke duyuyor ama bir yandan da o alanda bir şey yaparken iyi hissediyorsan doğru yolda olabilirsin çünkü içten içe biliyorsundur. Tabi bu benim deneyimlediğim bir şey olsa da hissiyat denilen sezgiyi hissedeceksindir. Kendimden yola çıkarak yakınlarındakilerinden cevapları alamazsın. Bu bir nevi eski sevgiliden ayrılık sonrası '' neden benden ayrıldın'' cevaplarını alamamakla aynı şey söylenmiyorsa söylenmiyor. Her şeye rağmen bir şekilde devam etmek gerekiliyormuş. Özellikle de senin durumuna göre soru sorman yasaklıysa bazı kilit noktaları kendin keşfetmelisin keşfettikçe deneyimleyip bilme haline geçiş yaparak zaten bildiğin ama hatırlayamadığın cevapları bulabileceksin.

Kendi deneyimlerimden yola çıkarak seni iyi ve güvende hissettiren şeyler pozitiftir. Korku, yoğun, sıkışmışlık, ağırlık, boğuşma veya mücadele duygusu pek hayra alamet değil. Tahminimce kalça kemiklerinin arası canını acıtıyordur. Burası kök çakrayla alakalı olan bölüm. Ben kalbimden ve boğazımdan deneyimlemiştim bunu. Bilinçlendikçe farklı şekilde saldırmaları ise sanırım geliştiremediğimiz yada kendimizde fark etmediğimiz açıklıktan dolayı bu meydana geliyor. İyi de olsa kötü de olsa rıza olmadan bunları yapamazlar iyiler zaten yapamıyor olabilir mantıken iyiler ve yasaların hükümlerine göre neyle karşılaşacaklarını bilirler. Kendimden örnekle ben negatif tesirle ilk hakiki uyanışa geçiş yaptım süreç kolay değildi zordu ama atlatılmayacak türden olmadığını öğrendim ve öğrenmeye de devam ediyorum. O bilincin ve kendi yaratılış hakikatimin vermiş olduğu güvenle Allah'ın izniyle hiçbir şey olmuyor. 

Ben birebir iyi anlamda bir uzaylıyı canlı olarak görmedim. Gördüklerim oldu ama bunlar daha çok gözlerimi aniden kapattığımda ortaya çıkan mermer görünümlü uzaylılardı ve benden ameliyat olmam için izin istemişlerdi bu iletişim anlık telepatik ve görüyle gerçekleşmişti. Kendimi rahat hissediyordum ama sorguluyor ve sezgilerime de kulak veriyordum onlar da bu hissiyatı alıyordum onay verdiğimde görüntü gitse bile '' Allah'ım bu az önce neydi ve şuan ben buradaysam oradaki ben nasıl bir bendim fiziksel ve ruhsal olarak buradaydım '' gibi sorular sordum.

Negatif varlık deneyimleri birebir canlı olarak yaşadım ve gördüm. Kandırılmaya çalıştılar ses taklitleri yaptılar ama hakikatin ne yalanı ne de korkusu olurdu Allah'tan gelen şey neden kötü olsun ki yada bize kötülüğü yaşatsın neredeyse her surede '' affetme, tövbe'' kavramları varken neden böyle olsun yada peygamberler alimler her şeyi '' sevgi''ye bağlasın ki dedim. Negatifler bilinçlenme yolunda ve ne yaşadığını tam olarak idrak edemeyeler için tam olarak avcı konumundaki timsahlardır.

Rüyam da onlar tarafından alı konulmaya çalışıldım bunu iliklerime kadar deneyimledim. Kırmızı lazer noktaları gördüğümde işkillenmiş kalkarken bir şey oldu elektromanyetik bir dalgaydı belki birden ayak bastığım parkenin tabanıyla bağım kesildi. Yerçekimsiz bir kapsüldeydim ve hareketlerim kısıtlanmıştı. Ben mücadele ettikçe hareketlerim daha da kısıtlanıyordu. Başımı çevirecek kadar gücü kendimde hissettiğimde gemiyi ve içindekileri görmüştüm. Grilerdi her zamanki gibi. Dışarıda pencerenin ardındalardı ve ben odamdaydım. Onlara bakıp ‘’ ben istemeden izin vermeden bana asla dokunamazsınız izin vermiyorum izin vermiyorum izin vermiyorum ’’ diyerek etki alanından bir anda çıkıp onlarla son kez bakışmıştım. Bu rüyayı ben 12.10.2025 tarihinde görmüştüm. Aslında bu bir deneyimdi. Bilinçli veya bilinçsiz olarak temasa açık olabileceğimizi düşünüyorum. Onlarla temasa geçmek için niyet yada istekte bulunduğumuzda nasıl desem hani dua ederken '' detay ver'' sözünü duyduğumuz gibi bu da öyle bir şeymiş. Bu rüyamdan sonra bu tür temas yaşamadım yaşadıysam da hatırlamıyorum. Açıkçası ilk başta Allah'tan isteyip kaldırabileceğim kadar kapasitem varsa fayda sağlayacak ailemden yada gemimden bir bağlantı işaret istiyorum pozitif ışık olumlu hissettiren senin yolundan olanlardan diyorum. Çünkü her şeyin sahibi Allah ve onlar da bir canlı ama çok garip o kadar karmaşık ve farklılıklarla uyutularak yaşamışız ki anlamakta zorluk çekiyorum. Önceden sadece biz insanlar varmış gibiydi sonra büyüdük inançlarımızı öğrendik derken başka başka şeylerin ihtimalleri çıktı görmezden geldik yada şüphe etsek de inandık ama içten içe bilmemize rağmen görmezden gelmemize rağmen yaşadık. Kendi hakikatimizin doğruluğunu yaşayarak deneyimlesek de bana yine de garip geliyor ama mantıklı bir şekilde garip gelen cinste. Bence sende yukarıda işlem görürken bilinçsel olarak uyanmış sonra da uykuya dalmış olabilirsin sanki '' evet şuan bir şey yaşıyor ve deneyimliyorsun'' gibi bir işaret olabilir. 

Ne olursa olsun kendini depresif hissettirmelerine izin verme. Gerek insan gerekse zihinsel olarak. Nefs belki de bilmiyorum ama farkında olmasan da sen güçlüsün ve onlar bunu bildikleri için seninle uğraşıyorlar. Kendini bilme yolundasın fark ediyorsun ve şimdi sıra kendini güçlendirmede. Allah yolunu açık etsin. Kendine iyi bak Esra abla.

Benim farklı bir deneyimim oldu ama renkler ve “Tüm bilgileri, sırları, görüntüleri uyandığında hatırlamayacaksın.” kısmını bana da dediler.

Benim gördüğüm renkler gökkuşağı rengi gibiydi ama daha çok plazmik yumuşak renk tonlarıydı. Rüyamda bana bir elçi bile atanmıştı. Bana da dünyamızın önündeki tampon gezegen hakkında bilgiler verilmişti. Kustuğumu hissettiğimi bile hatırlıyorum. Elçiyle birlikte dövüş sanatları eğitimi aldığımı orada çalışma arkadaşlarımız tarafında pusuya düşürüldüğümüzü ve acı çektiğimi hatırlıyorum. Bu mesajı yazarken bile şuan da ışık kodları görüyorum sim gibi parlıyorlar. Sürekli bana birileri '' Uyan artık'' yada '' nasıl bilmiyorsun sana söylemediler mi'' gibi soru veya serzenişlerine rüyamda şahit oluyor ve onlara cevap veriyordum o anda da sinirli oluyordum uyandığımda da. 

Bir diğeri ise senin anında geçen “Tüm bilgileri, sırları, görüntüleri uyandığında hatırlamayacaksın.” kısmına değinmek istiyorum. Hastaneden çıkmış otobüs istasyonu ararken önümdeki şehir mezarlığı ve Türk bayrağı dikkatimi çekmiş eve gitmek arasında ikilemde kalmıştım. Aslında gitmek de istemiştim çünkü kendimi bildim bileli bir bağım varmış gibi hissediyorum. Gerek askerlik gerekse Vatani şeyler kanımı kaynatıyordu öyle söyleyeyim. İstanbul'daki şehitlik de o anda aklıma gelince en azından hayrına ruhlara dua ederim kimler geçmiş bakarım deyip girdim. Sonra bir de ne göreyim sağımda Şehitlik vardı. Gözlerim hem sevinçten hem de üzüntüden dolmuştu kabristanlığa girene kadar toparlanabilmiştim. Bazıları memleketlim bazıları da yerliydi ama birdi. Herkesin ruhuna okudum ama bir şeyler söylemem gerektiğini hissetmiştim. Kendimi tanıtıp başladım anlatmaya. Sonra eve döndüm oraya giden bir belediye otobüsü vardı ve evimin önünde de duruyordu. Beni çağırdıklarını kalben hissediyor olsam da emin olamıyordum hissiyatlarıma binaen o otobüsü de eş zamanlı olarak görüyordum o zamanlar bana alakasız geliyordu ama hissiyatlarım konusunda hep çelişkiler yaşadığım için bana çok iyi bir ders oldu. Neredeyse 1 ay gitmediğim için karşılarına çıkmaya çok utanıyordum ama zor zamanlar geçirmiştim. Ziyaretimde içsel olarak bir ağabeyime çekildim manevi abim diyorum ona. Kabrine yaklaştığımda gül kokusunu algıladım. Şaşırmıştım etrafta çiçekler yoktu biraz uzaklaştım sadece o ağabeyimden koku geliyordu. Daha da çok ağlarken o gül kokusu beni rahatlatmıştı. Onlara veda ettikten iki gün sonra onunlaydım. Rüyamda '' Kızıl Elma buymuş demek ki''  dedim şahit oldum hissiyatını yaşamış ve anlamıştım ama idrak edecek parçalarım eksikti bunu da hissetmiştim. Bana çok şey anlattığını hatırlıyorum. Okuduğum üniversitemin bölgesinde onunla beraber seyrediyorduk. Hatırlamak istiyordum ama hatırlayamadığım için biraz sinirli ve çocuksu hissetmiştim. Ona  ‘’Neden hatırlamıyorum’’ dediğimde o da bana tebessümlü biraz da gülüşüyle nasıl desem hani olgunluğun vermiş olduğu o tebessüm vardır ya öyle cevap vermişti bana. ’’Rüyada farklı alemde olduğundan dolayı olduğun yerde rüyan siliniyor, hatırlamıyorsun’’ demişti.

Ona ve herkese selamlar. Onları görürseniz dualarınızı esirgemeyin. İmkanınız varsa ziyaret edin. 

Sende bu yüzden hatırlamıyorsun ama hatırlayabilirsin. Ben 2016 yılından beri rüya günlüğü tutuyorum rüyalarımın temasının zaman geçtikçe nasıl evrimleştiğini ve temasının senkronizasyonlarıyla günlük yaşamımda farklı seçimler yaptığımı bile anlayabiliyorum. Bir nevi hem kendini hem de kendinin üçüncü şahıs persfektifiyle gözlemliyorsun. Kesik de olsa hatırladığın kısımları yazmanı öneririm. Günlük yaşamda o anılara benzer tv şovları veya film kitap vb. etkenlerle ilgilenirsen bağlantı yolların tekrardan oluşabilir ve kolay hatırlayabilirsin.

Tekrardan görüşmek üzere.

Bir şatoya benzeyen çok çok kasvetli kötü enerji veren bir yer eni de boyuda büyük. Oraya gitmek için önce bir kaç yerden geçmem gerekiyor. Arkadaşlarımla gidiyorum oraya(gercekte onların hiçbirini tanımıyorum rüyamda da nasıl biriler olduğu anlaşılmıyor). Onlar mutlular kendi aralarında güle oynaya koşarak gidiyorlar o bahsettiğim yere. Rüyamda onlar mutluyken ben korkuyorum bir sorun var gittiğimiz yer gidilmemesi bir yer gibi hissediyorum. Gittiğimiz yolda evler yok zaten rüyam karanlık yani uzaklara bakamıyorum oralar hep karanlık geçtiğimiz yerlerde ne ev var ne de insanlar. Bambu ağaçları olur ya hani ince ve uzunlar. Öyle bir yerden geçiyoruz ağaçlar çok sık ve karanlık. Ordan geçtikten sonra baraj gibi bir su alanı çıkıyor uzun ama dar etrafı betonla kaplanmış. O kadar uzunki iki üç metrede bir ince köprüler çıkıyor karşı tarafa geçmek için. Genelde buraya geldiğimde arkadaşlarım kayboluyor tek başıma kalıyorum. Sol tarafa döndüğümde o Şato benzeri yeri görüyorum. Nasıl desem bir şey brnim oraya gitme amacım var ama ben unutmuşum ve orada olmamın şaşkınlığı var üzerimde. Şato dediğim yer bir okula benziyor okullar hani dikdörtgen şeklinde ve bir sürü penceresi olur ya onun kat kat büyüğünü hayal edin. Sarımtırak eskimiş kirlenmiş bir renkte. Sanki terk edinmiş gibi, pencerelerin hiç birinde ışık yok hepsi zifiri karanlık. Bu rüyamı çocukluğumda çok görüyordum aynı yer ve sürekli aynı duygularlayım. Artık iki yılda bir görüyorum ama o şato dediğim yeri görsem net tanırım.

Başka yine çocukluğumdan beri gördüğüm bir rüya bu da: yine ve yine karanlık bir atmosfer hakim rüyamda. Bir sokak var o sokak eski püskü bir yer. Rüyamda olduğum zaman gece gibi ama baktığım yerler karanlık değil aydınlatıcı bir lambada yok o yüzden günün hangi saati olduğunu bilmiyorum. O sokakta bir ev var her yeri tahtadan yapılmış. Dışarıdan bakıldığında iki katlı bir ev gibi gözüküyor. Rüyamda o eve giriyorum o evde bir şey var onu almak için giriyorum. Nasıl anlatacağımı gerçekten bilmiyorum. Rüyamda ne için girdiğimi bilmiyorum sanki içsel bir çekilmeyle hissiyat olarak biliyorum ve oraya çekiliyorum. Rüyamda bir koşturma hakim çok korkuyorum ama o eve inatla her seferinde giriyorum. O evde beni bir şey kovalıyor ne olduğunu görmüyorum ama biri bana engel olmaya çalışıyor. Eve girer girmez ev olmaktan çıkıyor resmen karmakarışık bir yer haline geliyor ben tırmanıyorum merdivenlerden çıkıyorum alan daralıyor beni kovalayan biri var bir yandan ondan kaçıyorum. Genelde bu anlarda rüyam biter ama bir keresinde aradığımı(aramaktan çok sanki elimle koymuşum da onu almaya gittim ve buldum gibi) buluyorum. Bir bölme var tahtaların arasından ordan tahtadan yapılmış bir kutu alıyorum ve bu sefer evden çıkmak için koşuşturuyorum. Hiç bir zaman ne aradığımı öğrenemedim. 

Bunlara benzer sürekli gördüğüm çok rüyalrım var bana çok tanıdık gelen yerler hatırlamadığım ve korktuğum yerler. İçsel olarak oralarda kötü şeyler olduğunu hissediyorum sanki bende orda bir parçayım. 

Bu rüyalarımın ne olduğunu gerçekten çok merak ediyorum bilgili oldugunuz bir konuysa lütfen benimle de paylaşın. 

O rüyalarda bir gücüm var insan üstü bir güç bunu biliyorum ama ne gücü olduğunu bilmiyorum ama karanlık bu rüyalrım karanlık. 

• Kendimce teoriler oluşturuyorum acaba eski hayatım da oralarda yaşadım ve o kötülüğün bir parçasımıydım? Umarım böyle değildir. Çünkü gerçekten çok çok korkunç yerler. 

Bir yere çağrıldım ve kendimi bir odanın içerisinde buldum. Tek başımaydım ve sadece duvarda büyük bir TV ekranı vardı. Odanın rengi gri renkti.

Bir erkek sesi duyuluyordu. Odanın içinde çok iyi, tane tane, duraksayarak, temiz bir Türkçe ile konuşuyordu. Sesinin tonu çok güzel ve sevgi dolu, iyi niyetli geliyordu.

Bana şöyle dedi: “Sana bazı sırlar ve bilgiler vereceğiz.” Sonra anlatmaya başladı. Ben duydukça şaşkınlıkla ifadeler vererek sevinçle dinliyordum. O arada sanki organlarım yer değiştiriyor gibiydi. Bir ara vücuduma baktım; karın bölgemden boynumdan belime, göğsüme kadar şeffaf su içindeydi ve organlarım rengârenk parlıyordu. Kozmik ışıklar gibiydi.Çok farklı, güzel renklerdi. Şaşkınlıkla izliyordum.

Sonrasında: “Sana bazı görüntüler izleteceğiz,” dedi. TV ekranından görüntüler akıyordu. Ben hayretler içinde tepkiler vererek izliyordum. Arada dedi ki: “Tüm bilgileri, sırları, görüntüleri uyandığında hatırlamayacaksın.”

Görüntüler tıpkı; gökyüzü, evrenler, galaksiler, dağlar, sular, ağaçlar, inanılmaz katmanlar ve boyutlar gibiydi hepsine şaşkınlıkla baktım. Ara ara ekran kapatılıp karartılıyor, ara ara kozmik ışıklar parlıyor ve ses geliyordu.Bunlar kısa sürüyordu. Hızlandırılmış bir şekilde gösteriliyordu.algılamaya kaçırmamaya  çalışıyordum herşeyi..ama oldukça hızlı geçiyorlardı..sonra ekran karardı.

Ben kara ekranı izlemeye devam ettim.içimde sürekli sevinç, heyecan, şaşkınlık, mutluluk ve hayret ifadeleri duyuyordum. Sonra o aynı ses şöyle dedi: “Uyandığında tüm sırları, bilgileri ve görüntüleri hatırlamayacaksın..Unutturulacak"

Sabah uyandığımda ise hatırladığım tek şey kesitler..kesitlerde şaşırdığım detayları hatırlamıyorum..verdiğim hayretler içindeki ifadelerin hiçbir görüntüsünü hatırlamıyorum..Tek bildiğim muhteşem şeyler gördüğüm..sanki dünyanın en baştan ilk oluşma evresine tanık olmuş gibiydim..inanılmazdı her şey..geçişler boyunca benimle konuşan sesin anlattığı sırların hiçbirini hatırlamıyorum.