Merhaba, geçen yıl yaşadığım paranormal bir olaydan sonra ruhsal konulara ilgim başladı ve durmadan bu konularda okumalar ve araştırmalar yaptım, hala da devam ediyorum. Bir gün hepimizin rehber varlığı olduğu bilgisini edindikten sonra bir gece yatmadan hemen önce “Rehber varlığım gerçekte var mısın ve varsan kimsin?” diye bir soru sordum. Sabah 07.30 civarı hala uyuyorken bilincim açıldı ve vücudumda yoğun miktarda titreşimler başladı, aynı zamanda adeta kulağım patlayacakmışçasına bir çınlama sesi duymaya başladım. Tabii vücudumu hareket ettiremiyordum ve karanlık içinde bana gelmekte olan kısa boylu büyük kafalı ve uzun kollu klasik uzaylı tip diyebileceğim bir varlık gördüm, bana iyice yaklaştıktan sonra birden ‘Filozof’ olarak adlandırdığım oldukça uzun boylu, beyaz uzun saçları ve sakalları olan üzerinde de antik dönem kıyafetini andıran keten bir elbise olan altmış yaşlarında ancak oldukça dinç ve enerjik olan biri geldi. “Ben o’yum, yaratıcıyım.” dedi. Yani rehber varlığım olduğunu aynı zamanda da bir yaratıcı pozisyonunda olduğunu söylüyordu. Sonrasında kendisiyle astral seyahat yapmaya başladım, beni mağaralarda gezdirmeye ve kainatın yaradılışına dair bilgiler aktarmaya başladı. O günlerde aklıma takılan kainata dair sorular vardı, sanırım o yüzden onları yanıtlamaya çalışıyordu. En son bir mağarada durdu ve duvarda asılı olan kocaman bir yağlı boya tabloyu gösterdi. Tabloda sırtı dönük onu andıran bir adam, yine sırtı dönük secde eder halde olan ufak birkaç çocuk vardı ve dikkatle bir yere veya kimseye bakıyorlardı. Filozof, “Hatırlıyor musun, çocukken onların nereye baktığını sorardın bana, şimdi cevabını vereceğim.” dedi ve bana cevabı verdi. Ancak sonrasında uyandım ve ne verdiği cevabı ne de kainata dair anlattığı şeyleri hatırladım. Beni oldukça etkileyen bir deneyim olmuştu. O günden sonra rehberlerimle (başka rehberlerimin daha olduğunu rüyalarımda birkaç kez gördüm) bir şekilde irtibatta olmaya çalışıyorum. Var oluşlarına her daim şükrediyorum.
Selamlar.
Bu deneyim, çok ilginç bir şekilde
benim yaşadığım sürece benziyor🤔
Merhaba Elif hanım, rehberlerimizin olduğunu öğrendikten sonra benim de güven duygum arttı çok. Daha öncesinde koruyucu meleklerimiz olduğunu biliyorduk, dua ederken Allah tan istiyorduk. Yaklaşık 2 yıl önce Erhan hocamızı tanıdıktan sonra videolarını izleyip eğitimlerine katıldıktan sonra bakış açım genişledi çok. İlahi sistemi öğrendikçe aslında ne kadar basit düşündüğümüzü görüyorum. Ben de hem rehberlerimle hem sistemle, hem Yaradan la konuşuyorum. Onlardan istiyorum. Yaradandan istemeyip rehberlerden istemek Yaradan a hakaret gibi algılanabilir ama öyle değil; derslerden sonra rehberlerin de veya diğer varlıkların da tekamülde olduklarını öğrenince onlarla da konuşmak aslında Yaradan’a saygısızlık olmuyor. Bir insanın bir insandan yardım alması gibi normal bir durum aslında. Ve bizler hem insanlar olarak hem varlıklar olarak birbirimizin yardımına muhtacız aslında. 🙏🏼
Merhaba selam;
Okurken çok etkilendim ve diken diken oldum.
”Tabloda sırtı dönük onu andıran bir adam, yine sırtı dönük secde eder halde olan ufak birkaç çocuk vardı ve dikkatle bir yere veya kimseye bakıyorlardı” demişsin ben rüyamda sürekli bir negatif varlığın saldırısına uğruyordum ve bunu bazen hissediyor bazense uykumda yakalanıyordum. Dua ediyor, reiki yapmaya çalışıyordum fayda sağlayacak yakacak ve dönüştürecek ne varsa yapmaya çalışırken mücadele de ediyordum ve kendimi ezdirmedim Allah’ın da yardımıyla birlikte ne yaptığımın bilincinde yeni yeni varıyorum. Bir gün rüyamda uyku ile uyanıklık arasındayken o negatif varlığı gördüm siyah insan siluetli etrafında mavili hareleri vardı aurası agresifti. Ne yapacağımı bilememiştim anlık bir korku hissiyatına kapıldığım sırada solumda bir insan gördüm ama net değildi bana ” korkma dua edeceğiz ” demişti. O an bedenim sallandı gözlerimi açtım. Bedenime bir soğukluk girmeye çalışıyordu ama ağırlık da vardı kabul etmiyormuş gibi bir şeydi. Uyku uyanık halinde olduğum için tam olarak açıklayamıyorum ama hani boş şırınganın içindeki havayı parmağımızla kıstırıp bastırmaya çalışırız ya hava çıkınca rahatlar bendeki de öyle bir şeydi. Gözlerimi tekrar kapatıp onunla birlikte dua ederken küçük bir çocuk gördüm rahlede kuran okuyordu sevimli gelmişti ama garipti de dua okumaya hocamla birlikte devam ederken yavaşça secdeye doğru kapandım hoca duayı bitirirken ben iki ayet daha ekleyerek secdeyi tamamlamış ve gözlerimi açtığımda ” şimdi yerine oturdu” gibi bir şey dedim ve uyudum. O gün bu gündür iyiyim şükürler olsun ve Allah hepsinden razı olsun demeden de edemiyorum. Çünkü yeni yeni bazı şeyleri kavrıyorum ve gerçekten bir elin nesi var iki elin sesi var kavramını daha iyi anlıyorum.
Paylaştığın için teşekkür ederim bu zamana kadar soru sormak aklıma bile gelmemişti 🙂
Herşey çok soru sormaya başlamakla ilgili,çok önemli bir deneyim,çok etkilendim.Paylaşımınız için teşekkürler
